Forum o nerwicy.
Otoczenie a stres dziecka.
Nerwicogenną sytuację dziecka pogarsza jeszcze fakt, że często otoczenie nic nie wie o jego przeżyciach i nawet nie domyśla się ich, gdyż dziecko zawsze uczyło się dobrze, i dotąd kłopotów z nauką nie miało. A samo dziecko wstydzi się swych odczuć i konfliktów wewnętrznych, a często nawet nie rozumie ich, nie uświadamia sobie, że źródłem ich jest narastający lęk. Wszystkie te objawy przypisywane są przemęczeniu dziecka nauką i nawałem zajęć zarówno w szkole, jak i w domu.
Jeżeli obiektywne trudności dziecka w nauce nie zostaną w porę ujawnione i odpowiednio skorygowane, i jeśli zamiast właściwej pomocy są one nadal zwalczane w sposób niedopuszczalny, tzn. przez ciągłe napomnienia, uwagi w dzienniczku i rozmaite kary, to dochodzi z czasem do pogłębienia uczucia lęku i nerwicowej postawy dziecka, która usposabia w przyszłości do wyzwolenia się objawów nerwicowych, tj. do nawykowych reakcji obronnych przed narastającym lękiem.
Niewłaściwy wybór szkoły średniej, a potem i studiów wyższych może stać się następnym etapem pogłębiania się lęku i zaburzeń nerwicowych dziecka, a nawet może doprowadzić je do załamania psychicznego, wynikającego z jego konfliktów wewnętrznych i niezgodności miedzy jego zainteresowaniami a charakterem nauki w źle wybranej szkole. Ma to miejsce przede wszystkim u uczniów uzdolnionych ściśle w jednym kierunku, na przykład uczeń mający zdolności techniczne zostaje umieszczony w liceum ogólnokształcącym lub odwrotnie - uczeń ma zainteresowania humanistyczne, a rozpoczyna naukę w technikum, które wymaga dużych zdolności manualnych. Do konfliktów wewnętrznych dziecka zazwyczaj dołączają się konflikty z nauczycielami nie lubianej szkoły i starcia z rodzicami na skutek niezadowalających postępów dziecka w nauce, która nie sprawiała mu w szkole podstawowej żadnych trudności. Zarówno konflikty wewnętrzne, jak i sytuacja dziecka stają się podłożem nerwicy i objawów nerwicowych.
Offline